
بیجیز علفکش انتخابی و سیستمیک بوده که قابلیت مصرف به شکل پیش رویشی (pre-emergence) و پس رویشی (post-emergence) را دارد. بیجیز از گروه تری آزینها میباشد، که پس از جذب برگي و ریشه از طریق آپوپلاست در پیکره گیاه منتقل شده و در مريستم انتهايي و برگ ها تجمع مييابد.
محلول پاشی، مخلوط با خاک
کنترل پیش کاشت، پیش رویش یا بلافاصله پس از رویش علف های هرز باریک برگ و پهن برگ یک ساله در مزارع ذرت، سورگوم، نیشکر، اراضی جنگلی، تمشک و برخی گونه های زینتی.
كليه سبزيجات و گياهان جاليزي، سيبزميني، سويا، بادامزميني، يونجه، غلات دانه ريز و چغندر به بیجیز حساس بوده و روي آنها ايجاد حساسيت ميكند.
مهمترین علف های هرزی که توسط بیجیز کنترل مىشوند عبارتند از: سلمه، نيلوفرها، خردلهاى وحشي، تاجريزىها، تاج خروسها، خرفه، امبروسياها، گاوپنبه و انواع هفتبند، سوروف، علف خرچنگ، يولافهاى وحشي، ارزن وحشى و انواع دم روباهى سبز، زرد و ….